Inżynier Preuss już w 1910 postawił na tej działce budynek w stanie surowym. Następnie łaźnia miejska została wyposażona w 4 stanowiska kąpieli bąbelkowych przeznaczone dla pracujących mężczyzn, jedno dla dzieci oraz w dwie wanny do kąpieli dla mężczyzn. Wanny miały nadane odpowiednie klasy – dwie wanny były 1. klasy i dwie 2. klasy dla mężczyzn. Dla kobiet wanny były oczywiście oddzielne – jedna wanna 1. klasy i dwie wanny 2. klasy. Oprócz tego łaźnia wyposażona została w nowoczesną kabinę łaźni rzymskiej, to jest w jedno stanowisko do kąpieli świetlnych (opisane jako elektrisches Lichtbad, choć zapewne zastosowano lampy gazowe, gdyż Braniewo zostało zelektryfikowane dopiero w roku 1919). Ponadto było 5 stanowisk z prysznicem, 1 łaźnia parowa i 1 z gorącym powietrzem.
Łaźnię miejską w Braniewie oddano do użytku już 1 sierpnia 1911 roku. Po wizycie przedstawicieli magistratu w dniu 7 grudnia tego roku stwierdzono, że łaźnia miejska spełnia dobrze swoje zadania i że została wyposażona we wszystkie nowinki technologiczne współczesnych czasówBericht über die Verwaltung und den Stand der Gemeinde-Angelegenheiten der Stadt Braunsberg umfassend das Kalenderjahr 1911, s. 20, skan 92.