W Braniewie pierwsza wzmianka o łaźni przy zamku biskupim pojawiła się niedługo później – w roku 1318.
Łaźnie Starego Miasta (1318, 1582) mały|Przy spichlerzach ul. Baderberg, czyli Łazienna Pierwsza publiczna łaźnia w Braniewie zlokalizowana była w Starym Mieście między zamkiem biskupim a rzeką Pasłęką. Najstarsza wzmianka o łaźni została zawarta, nie jak w przypadku innych miast w akcie lokacyjnym, lecz w odrębnym dokumencie datowanym na 27 września 1318 roku, wystawionym przez biskupa warmińskiego Eberharda z Nysy. W nim to biskup nadał prawo prowadzenia „naszej łaźni w naszym mieście” (balneum nostrum in civitate nostra) mieszczaninowi o nieskazitelnej opinii, o imieniu Bartosz (Bartusch), a także jego następcom. Forma zapisu sugeruje, że łaźnia ta istniała już wcześniej. Nadanie obejmowało jednocześnie grunty. Oprócz płaconego dwa razy w roku czynszu – 2 grzywny na Wielkanoc i 2 na św. Marcina. Biskup zastrzegł ponadto dla siebie i jego najbliższych osób prawo nieodpłatnego korzystania z łaźniCodex diplomaticus Warmiensis oder Regesten und Urkunden zur Geschichte Ermlands. Band 1. Urkunden der Jahre 1231–1340, 1318. 27 Septemberg. Braunsberg – Verschreibung über eine Badstube in Braunsberg (s. 323–324). Wymóg nieskazitelności opinii był wówczas jeszcze istotniejszy niż współcześnie.