Łaziebnik miał zaś płacić miastu podatek w wysokości 36 marek rocznie. W 1772 ta łaźnia została zlikwidowana, a w jej miejscu powstał dom mieszkalnyAugustin Lutterberg Zur Baugeschichte der Altstadt Braunsberg. ZGAE 19/1916, s. 661–662..
Łaźnia Nowego Miasta (1911) mały|Łaźnia miejska z 1911 na widokówce Kolejna znana łaźnia miejska (Warmbadeanstalt) w Braniewie, oferująca ciepłe kąpiele, została wybudowana na początku XX w., w latach 1910–1911. Władze miasta zdecydowały się partycypować w powodzeniu tejże inwestycji, gdyż zapewne wybudowanie i utrzymanie łaźni miejskiej wśród nienawykłej jeszcze do tego rodzaju aktywności mieszkańców nie rokowało opłacalności. W celu powodzenia inwestycji władze miasta zawarły umowę z inżynierem Richardem Preuss z Królewca, odsprzedając mu w dobrej lokalizacji dużą działkę po rozebranym budynku o adresie Schloßdamm 2 (okolica skrzyżowania ul. Królewieckiej i Konarskiego, współcześnie teren przedszkola). Działka była wielkości 365 m² w cenie 6 marek za metr kw. Kontrahent zobowiązał się do postawienia na niej budynku łaźni miejskiej według uzgodnionego z radą miasta projektu oraz do jej utrzymania i prowadzenia z udostępnieniem dla wszystkich mieszkańców. Ponadto właściciel łaźni miał zapewniać rocznie 6 tys.