Miesięcznik La Nouvelle Revue française, który dzięki wsparciu Otto Abetza ukazywał się w czasie okupacji i publikował wiele kolaboranckich tekstów, w listopadzie 1944 roku został objęty zakazem wydawania, obowiązującym do 1953 roku.
W 1946 roku Gallimard odkupił od Jeanne Loviton, kochanki Roberta Denoëla, odziedziczone przez nią 90% udziałów w wydawnictwie Éditions Denoël. Przejął także katalogi innych oficyn, m.in. Edmonda Charlota i Éditions du Pavois, a w 1958 roku nabył znaczny pakiet udziałów w wydawnictwie Éditions de la Table ronde.
4 stycznia 1960 roku w wypadku samochodowym zginęli Albert Camus i bratanek Gastona, Michel Gallimard. Żona Gastona, Jeanne, zmarła w 1968 roku.
Z wiekiem, w miarę słabnięcia sił, Gallimard stopniowo przekazywał kierownictwo wydawnictwa synowi Claude’owi; później przejął je wnuk, Antoine (ur. 1947).
Zmarł w 1975 roku w wieku 94 lat. Został pochowany w Pressagny-l’Orgueilleux w Normandii.
Dzieła Teksty Gastona Gallimarda Friedrich Hebbel, Judith, tragedia w pięciu aktach, przekład z języka niemieckiego Gaston Gallimard i Pierre de Lanux, Paryż, Éditions de la Nouvelle Revue française, 1911. „Il a inventé des auteurs, un public”, w: En souvenir de René Julliard, Paryż, René Julliard, 1963, s.