Akcja „Reinhardt” Akcję „Reinhardt” rozpoczęto w dystrykcie krakowskim 31 maja 1942 od Krakowa. W czerwcu i lipcu kontynuowano ją w starostwach: tarnowskim, dębickim, rzeszowskim i przemyskim, jarosławskim i sanockim. W czerwcu 1942 do Sieniawy przetransportowano kilkuset Żydów z likwidowanych gett w Łańcucie i Jarosławiu, a także z okolicznych miejscowości. Miasto miało stać się punktem zbornym społeczności żydowskiej z całego powiatu. W tym też czasie rozpoczęto działania mające na celu likwidację społeczności żydowskiej, która na początku lipca liczyła około 1800 osób. Akcja deportacyjna miała miejsce 20 lipca 1942. Żydom kazano zgromadzić się w synagodze, część wysłano do obozu przejściowego w Pełkiniach – zorganizowanego dla Żydów po wywiezieniu jeńców rosyjskich – skąd rozsyłano do obozów zgłady, natomiast zdrowych mężczyzn wysłano do obozów pracy. Kobiety i dzieci deportowano do obozu zagłady w Bełżcu. Wiele dzieci a także osób starszych zamordowano w czasie akcji w mieście lub w okolicy. Niektóre opracowania wskazują, że 25 sierpnia 1942 miała miejsce akcja likwidacyjna, kiedy to nieznaną ilość Żydów przewieziono do pobliskiej Wólki Pełkińskiej, a stamtąd ciężarówkami do lasu, gdzie zostali zastrzeleni.