Po przybyciu do Marsylii ze swoim kochankiem Séranne, para zaczęła zarabiać na życie pokazami szermierki: mężczyzna kontra kobieta przebrana za mężczyznę.
Według tekstu opublikowanym w Revue Musicale autorstwa Fétisa, aby lepiej zarabiać na swoje życie, para zatrudniła się w Opéra Municipal de Marseille, otwartej w 1685 roku przez kompozytora Pierre’a Gaultiera. Tam Julie d’Aubigny zakochuje się w młodej dziewczynie, którą rodzice, aby chronić jej honor, zdecydowali się umieścić w klasztorze w Awinionie. Mademoiselle de Maupin przedstawia się więc jako nowicjuszka i uwalnia swoją ukochaną; kradnie ciało zmarłej zakonnicy, a następnie podpala celę swojej kochanki. Po trzech miesiącach wspólnej podróży, Julie d’Aubigny wraca do Paryża sama« Maupin (Mlle) cantatrice, sa biographie », Revue musicale, Paryż, M.J. Fétis, vol. 6, 1850, s. 344-346..
Tam jej niski głos pozwolił jej rozpocząć świetlaną karierę w Operze. Jej liczne pojedynki, często krwawe, trafiały na pierwsze strony gazet, co zmusiło d’Aubigny do opuszczenia Paryża, by zostać na jakiś czas zapomnianą przez opinię publiczną. Mówi się, że przebywała ona w Brukseli od wiosny 1692 do początku następnego roku utrzymywana przez elektora Bawarii Maksymiliana Emanuela.