Została aresztowana i osądzona, a ostatecznie uniewinniona, lecz jej reputacja i wizerunek zostały trwale nadszarpnięte. Zakazano jej pracy na kilka lat po wojnie, a do 1951 roku wszystkie jej płyty przechowywane były w archiwach Radia France, opatrzone pieczątką „cenzura” .
„Nie mogłam powstrzymać Niemców przed wejściem. Byłam znana, sławna, więc nieuniknione było, że będę mieć wielu wrogów. Francuzi wstydzili się samych siebie, więc obwiniali tych, którzy byli na pierwszym planie.”
„Chciałabym wiedzieć, kto nie śpiewał? A ci, którzy twierdzą, że tego nie robili, nie mają pamięci. Musiałam zarabiać na życie.”Jean-Noël Mirande, « Léo Marjane, la chanteuse aux 100 printemps [archive] », lepoint.fr, 25 sierpnia 2012 r. (dostęp 25 sierpnia 2012 r).
„Mój mąż, pułkownik Charles de Ladoucette, którego poślubiłam w 1946 roku, a który wówczas był porucznikiem, należał do siatki ruchu oporu kierowanej przez pułkownika Rémy. To ja, Marjane, finansowo wspierałam tę siatkę.”Marie-Christine Morosi, « Coup d’œil dans le rétro avec Marjane [archive] », lepoint.fr, 28 sierpnia 2012 (sprawdzone 28 sierpnia 2012).Stéphane Leclair, « Entretien avec Marjane [archive] », w Radio Canada, 19 sierpnia 2012 (sprawdzone 28 sierpnia 2012).