W sierpniu 1931 został przeniesiony do Szefostwa Uzbrojenia Okręgu Korpusu Nr V (później 5 Okręgowe Szefostwa Uzbrojenia) w Krakowie na stanowisko szefa. W marcu 1932, w tym samym stopniu i starszeństwie oraz 1. lokatą, został przeniesiony do korpusu oficerów uzbrojenia z pozostawieniem na zajmowanym stanowisku. Z dniem 31 marca 1933 został przeniesiony do Szkoły Zbrojmistrzów (od 1935 Szkoła Uzbrojenia) na stanowisko komendanta. Na stopień pułkownika został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1937 i 1. lokatą w korpusie oficerów uzbrojenia. Na stanowisku komendanta szkoły pozostawał do 1939.
31 sierpnia 1939, po ogłoszeniu mobilizacji powszechnej, objął stanowisko naczelnego szefa służby uzbrojenia w Kwaterze Głównej Naczelnego Wodza i wziął udział w kampanii wrześniowej. 18 września 1939 przekroczył granicę z Rumunią i został internowany w Târgoviște. W lutym 1941 został przekazany władzom niemieckim i jako jeniec wojenny osadzony w Oflagu VI E Dorsten.