Następnego dnia dzieci zabierają pierniki na cmentarz i ustawiają je w bluszczu na słońcu. Opowiadają historię innym dzieciom, które również są nią żywo zainteresowane. Jeden z chłopców ze złośliwości zjada złamaną dziewczynę, co wywołuje płacz pozostałych dzieci. Żeby mężczyzna nie został sam, dzieci zjadają również jego.
Knud i Johanne spędzają razem czas, śpiewają i bawią się na powietrzu. Johanne ma piękny głos, który podziwiają dorośli w Kjøge. Beztroski czas kończy się, gdy matka Johanne umiera, a ojciec planuje przeprowadzkę do Kopenhagi. Rodziny rozstają się ze łzami, a dzieci bardzo to przeżywają.
Knud trafia na naukę do szewca. Na Boże Narodzenie rodzina Knuda dostaje list z wiadomością, że Johanne śpiewa w teatrze i przesyła pozdrowienia. Knud zostaje czeladnikiem, rusza pieszo do Kopenhagi i marzy o spotkaniu z Johanne, której chce kupić pierścionek.