W kulturze ludowej wsi polskiej zachowało się wiele pozostałości po dawnych kultach animistycznych, w szczególności tych dotyczących przyrody. Przejawiało się to przykładowo w hierarchizowaniu gatunków zwierząt (zabijanie niektórych owadów było objęte tabu kulturowym), czy oddawaniu czci roślinom o właściwościach leczniczych. Na wyjątkową uwagę zasługuje kult kamieni, które, według polskiego etnografa i historyka Franciszka Kotuli, dzieliły się na zwykłe i niezwykłe. „Zły”, szkodliwy dla człowieka kamień (głaz narzutowy) mógł być przyniesiony przez biesa i przez niego zamieszkiwanyF. Kotula, Po rzeszowskim Podgórzu błądząc. Reportaż historyczny, Kraków 1974., s. 84..
Inspiracje demonologią w literaturze Począwszy od XIX wieku, autorzy wielu wierszy, opowiadań i innych form literackich chętnie nawiązują w swych utworach do rodzimych wierzeń demonicznych. Oprócz Adama Mickiewicza, odnoszącego się m.in. do postaci upiora w Dziadach, motywy zaczerpnięte z demonologii ludowej zawarli w swych utworach tacy pisarze jak: Bolesław Leśmian (Dusiołek), Edward Redliński (Konopielka), Maria Konopnicka (Latawica) czy Kazimiera Iłłakowiczówna (Piosenka o Ubożęciu)O. Wachcińska, Demoniczny miszmasz. Litteraria Copernicana, 1(11)/2013, 349-352..