objął funkcję Sekretarza Generalnego Zarządu Głównego LOPP.
W kwietniu 1935 został przeniesiony do 1. pułku lotniczego na stanowisko dowódcy dywizjonu szkolnego. Na stopień podpułkownika został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 2. lokatą w korpusie oficerów lotnictwa, grupa liniowa. Po wybuchu wojny domowej w Hiszpanii został tam skierowany jako obserwator. Swoje obserwacje związane z tym konfliktem opisał w wydanej w 1939 r. książce „Wojna domowa w Hiszpanii”. W tym samym roku ukończył Wyższą Szkołę Lotniczą, następnie objął stanowisko kierownika samodzielnego referatu lotnictwa w Wydziale Materiałowym Oddziału I Sztabu Głównego. Po wybuchu II wojny światowej służył w sztabie Naczelnego Dowódcy Lotnictwa. Po zakończeniu walk został ewakuowany przez Rumunię do Francji, gdzie objął stawisko kierownika samodzielnego referatu kultury i propagandy. Po upadku Francji został ewakuowany do Wielkiej Brytanii. Zgłosił się do służby w Polskich Siłach Powietrznych, otrzymał numer służbowy RAF 76 852, który w późniejszym czasie został zmieniony na P-0012.