Teodor Mory (ur. 22 marca 1890 w Kępnie, zm. 3 września 1939 pod Świeciem) – chorąży Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 22 marca 1890 w Kępnie, ówczesnym mieście powiatowym prowincji poznańskiej, w rodzinie Franciszka i Józefy z domu Mordek. Od 6 do 14 roku życia uczęszczał do szkoły powszechnej w rodzinnej miejscowości, a następnie do stycznia 1908 praktykował w zawodzie stolarza. Po zakończeniu praktyki rozpoczął pracę zarobkową w Marchii Brandenburskiej. Pracę łączył z działalnością w Towarzystwie Polskim w Bückgen i Sano oraz Drużynie Sokoła w Großräschen. 4 października 1910 został powołany do armii niemieckiej i wcielony do 14 pułku dragonów w Colmar w Alzacji. W tym oddziale służył do kwietnia 1919. W czasie I wojny światowej walczył we Francji, Belgii i Rosji. Następnie został przydzielony do Żandarmerii Krajowej w powiecie Eydtkuhnen do ochrony granicy litewskiej. W końcu czerwca 1919 przebywając na urlopie w powiecie kępińskim zdołał przejść linię frontu polsko-niemieckiego.