Do 10 lipca Tedder opublikował listę celów operacji Crossbow, z której 30 przydzielono RAF Bomber Command, sześć taktycznym Alianckich Ekspedycyjnym Siłom Powietrznym, a 68 USSTAF; to rozwiązanie również nie zadowoliło Spaatza, więc Eisenhower zezwolił na „zapasowe” bombardowanie celów innych niż Crossbow: „Instrukcje dotyczące dalszego traktowania celów operacji Crossbow jako naszego pierwszego priorytetu muszą pozostać aktualne, ale […] kiedy […] wszystkie siły strategiczne nie mogą być użyte przeciwko celom Crossbow, powinniśmy zaatakować – (a) przemysł lotniczy (b) ropę naftową (c) łożyska kulkowe (d) produkcję pojazdów” (Eisenhower, 18 lipca).
Ponad jedna czwarta tonażu bomb zrzuconych w ramach alianckiej ofensywy bombowej została użyta przeciwko stanowiskom Broni-V w lipcu i sierpniu; wiele ataków było nieskutecznych, ponieważ były one skierowane przeciwko nieużywanym wyrzutniom. Spaatz bezskutecznie zaproponował, aby ataki skoncentrowały się na sieci elektroenergetycznej Pas-de-Calais oraz na fabrykach żyrokompasów w Niemczech i składach broni V we Francji. Ataki na żyrokompasy, wraz z bombardowaniem zbiorników z ciekłym tlenem mogłyby bardzo skutecznie ograniczać możliwość użycia pocisków przez Niemców.