25 sierpnia 1944 roku Połączonoy Komitet Priorytetów Celów [Operacji] Crossbow (utworzony 21 lipca) przygotował „Plan ataku na niemiecką instalację rakietową w razie rozpoczęcia ataków rakietowych” – oprócz bombardowania magazynów, zakładów produkcji ciekłego tlenu i stanowisk startowych plan obejmował także operacje rozpoznania powietrznego. Po ostatnim wystrzeleniu V-1 z terytorium Francji 1 września 1944 roku i w obliczu braku spodziewanych ataków V-2, operacja Crossbow została zawieszona 3 września, a kampania przeciwko niemieckim obiektom naftowym stała się najwyższym priorytetem alianckiego lotnictwa.
Zagrożenie ze strony V-1 z obszaru okupowanej Francji zakończyło się ostatecznie 5 września 1944 roku, kiedy kanadyjska 3 Dywizja Piechoty odizolowała siły niemieckie w obszarze Nord-Pas de Calais, a ich kapitulacja nastąpiła 30 września.
Wznowienie operacji Bombardowania w ramach operacji Crossbow wznowiono po pierwszym ataku V-2 i obejmowały one duży nalot 17 września na cele w Holandii zidentyfikowane jako bazy dla He 111, które wystrzeliwały V-1 z powietrza. Zmodyfikowane V-1 (w sumie 865) były wystrzeliwane z bombowców od 16 września 1944 do 14 stycznia 1945 roku.