Brytyjczycy początkowo uważali, że wcześniejsza partia 50 odpalanych z powietrza V-1 z 18–21 lipca 1944 roku została wystrzelona z ziemi we Flandrii, szczególnie w pobliżu Ostendy. Wystrzeliwanie V-1 odbywało się także z ramp zbudowanych w prowincji Holandia Południowa w Holandii w 1945 roku.

Alianckie rozpoznanie wykryło dwa stanowiska we Vlaardingen i Ypenburgu, które wraz z trzecim stanowiskiem w Delft odpaliły 274 V-1 na Londyn od 3 do 29 marca. Tylko 125 dotarło do strefy brytyjskiej obrony, a zaledwie 13 osiągnęło swój cel. Trzy dodatkowe stanowiska skierowały swoje ataki na Antwerpię. Po użyciu średnich bombowców przeciwko stanowisku odpalania V-2 w Haagse Bos 3 marca, RAF zaatakował stanowiska odpalania V-1 w Holandii dwoma eskadrami. RAF Fighter Command użyła myśliwców Supermarine Spitfire do ataków na Ypenburg 20 i 23 marca, podczas gdy jednostka RAF 2nd Tactical Air Force użyła samolotów Hawker Typhoon przeciwko Vlaardingen 23 marca.