Od 1950 członek Związku Młodzieży Polskiej, zajmował stanowiska kierownicze w jego strukturach w Sopocie i Gdyni, a pomiędzy 1953 a 1955 przewodniczącym zarządu miejskiego i wiceprzewodniczącym zarządu wojewódzkiego w Gdańsku. W 1955 został kierownikiem Wydziału Organizacyjnego Komitetu Wojewódzkiego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w Gdańsku, a w 1958 I sekretarzem Komitetu Powiatowego PZPR w Lęborku. W 1962 powrócił do kierowania Wydziałem Organizacyjnym gdańskiego KW. Został członkiem Komitetu Wojewódzkiego PZPR.

W 1969 wybrany do Miejskiej Rady Narodowej w Gdańsku, a od 10 czerwca 1969 do 13 grudnia 1973 kierował jej prezydium. W tym okresie m.in. ustanowiono nagrodę kulturalną prezydenta „Splendor Gedanensis” i reaktywowano w 1972 Jarmark Dominikański. W latach 1973–1976 radny Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku. Od 1973 do 1981 kierował Wojewódzkim Zjednoczeniem Budownictwa Komunalnego w Gdańsku, a od 1984 do przejścia na emeryturę w 1998 gdańskim oddziałem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Życie prywatne W 1951 poślubił w Mysłowicach Blankę Barbarę Downarowicz, miał z nią syna Zbigniewa (ur. 1951). Został pochowany na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku.