W sierpniu 1939 zmobilizowany do wojska w porcie Marynarki wojennej w Helu, walczył przy obronie Helu. Po kapitulacji trafił do obozu przejściowego Victoriaschule i następnie KL Stutthof. W 1940 skierowany do podobozu „Brebernau” koło Krynicy Morskiej celem sypania wałów ochronnych, w wyniku ciężkich warunków utracił słuch w jednym uchu i zęby, a wskutek pobicia odniósł obrażenia kręgosłupa. W 1943 skierowany do pracy w fabryce beczek w Gdańsku i Stoczni Schichaua, skąd uciekł. Znalazł zatrudnienie w warsztatach samochodowych „Karol Meisner” w Gdyni.

Po wojnie zatrudniony w spółdzielni „Społem” w Gdyni przy odgruzowywaniu, a następnie jako organizator i kierownik Stacji Obsługi Samochodów w Gdyni. W grudniu 1948 został członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, w 1951 ukończył kurs dla przewodniczących Prezydiów Rad Narodowych w Józefowie. Od 1951 do 1968 członek plenum i egzekutywy Komitetu Miejskiego PZPR w Gdańsku, potem członek Komitetu Dzielnicowego Gdańsk-Wrzeszcz. Pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Gdyni (1950–1951), następnie przewodniczącego Prezydium MRN w Gdańsku (19 lutego 1951 – 16 grudnia 1954, 12 lutego 1958 – 27 lutego 1963).