Pomiędzy 1954 a 1958 dyrektor Wytwórni Gazów Technicznych w Oliwie. W marcu 1963 zatrudniony w Gdańskiej Dyrekcji Budowy Osiedli Robotniczych, a po jej likwidacji do Okręgowej Dyrekcji Inwestycji Miejskich nr 1, którą kierował do maja 1968. W latach 1968–1972 prezes Robotniczej Spółdzielni „Budowlani” w Gdańsku. Działał w związkach zawodowych, a także w Związku Bojowników o Wolność i Demokrację.
Życie prywatne W 1945 poślubił Krystynę z domu Cieślicką, mieli córki Jolantę i Danutę. Został pochowany na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku, w 2013 jego prochy ekshumowano i pochowano na cmentarzu w Gdyni-Małym Kacku.
Odznaczenia i wyróżnienia Odznaczony Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Walecznych i Medalem 10-lecia Polski Ludowej (1955). Otrzymał także odznakę „Za zasługi dla Gdańska” i odznakę „Zasłużonym Ziemi Gdańskiej”.
Przypisy