Rodzina jedzie do lasu, a koszyk z jedzeniem spoczywa na kolanach dziewczyny. Z koszyka wystaje szyjka butelki z czerwonym lakiem na korku, która patrzy na dziewczynę i młodego sternika. Młody sternik to przyjaciel z dzieciństwa córki kuśnierza i syn portrecisty, który właśnie zdał egzamin i jutro wypływa w daleki rejs. Podczas pakowania wiele mówi się o jego podróży, co odbiera radość pięknej córce kuśnierza. Młodzi spacerują po zielonym lesie, rozmawiają, ale butelka nie słyszy, o czym mówią. Dopiero po dłuższym czasie wyjmują butelkę, a wszyscy zaczynają się śmiać i radować. Ojciec otwiera butelkę, a korek wydaje dźwięk „plum” i wino wesoło chlupocze. Wznoszą toast za narzeczonych, a młody sternik całuje swoją narzeczoną. Rodzice życzą szczęścia i błogosławieństwa, a młody mężczyzna obiecuje ślub za rok. Wznosi butelkę w górę, mówi, że była z nim w najpiękniejszym dniu życia, i rzuca ją w powietrze. Butelka wpada do trzcin przy leśnym stawie i rozmyśla o swojej nowej roli.