Nawrócenie Szawła (również: Nawrócenie św. Pawła) – fresk Michała Anioła namalowany w latach 1542–1545. Jest to jedno z ostatnich dzieł malarskich tego artysty.
Opis Na fresku ukazano scenę z Dziejów Apostolskich. Udający się do Damaszku faryzeusz i prześladowca chrześcijan Szaweł doświadcza objawienia Jezusa Chrystusa, na skutek czego traci wzrok. Atmosfera na malowidle jest niespokojna. Jezus Chrystus jest otoczony aniołami, którzy mają za zadanie uspokoić dusze zbawionych i potępionych. Michał Anioł nadal Szawłowi rysy swojej twarzy. Szaweł jest otoczony grupą ludzi. Zgodnie ze średniowieczną tradycją ikonograficzną Szaweł jest ukazany jako jeździec, który został zrzucony z konia. Zrzucenie stanowi oznakę utraty dumy.
Fresk zdobi , znajdującą się w centralnej części Pałacu Watykańskiego. Naprzeciwko Nawrócenia Szawła znajduje się fresk Ukrzyżowanie Świętego Piotra, również namalowany przez Michała Anioła. Jako, że oba dzieła miały się nawzajem uzupełniać, zostały one zakomponowane na tle rozległego krajobrazu. Oba dzieła mają również zbliżoną kolorystykę, a ruch w każdym z dzieł biegnie po okręgu wzdłuż wskazówek zegara. Zastosowane kolory wyraźnie oddzielają część ziemską od boskiej. Niebo i ziemię łączy intensywna żółć pulsującego światła, które pada na Szawła.