Zamierzano stworzyć trzy samoloty: myśliwiec, szybki bombowiec i samolot rozpoznawczy z czego największy priorytet nadano ostatniemu z nich.

W 1935 roku Szwajcarskie Siły Powietrzne opracowały wymogi dotyczące następcy dwupłatowców Fokker C.V-E, które były używane jako samoloty rozpoznawcze, myśliwce eskortowe i samoloty patrolowe. Aby sprostać tak szerokiemu spektrum wymagań, Eidgenössische Konstruktionswerkstätte zaproponowały dwa projekty: zmodernizowany C.V, czyli EKW C-35 oraz całkowicie nowy jednopłat, C-3600. Od nowego samolotu wymagano prędkości przekraczającej 300 km/h, uzbrojenia umożliwiającego zwalczanie celów naziemnych, udźwigu bombowego wynoszącego co najmniej 200 kg oraz zastosowania rzędowego silnika chłodzonego cieczą.

Początek Firma, Eidgenössische Konstruktionswerkstätte, będąca państwowym przedsiębiorstwem lotniczym produkowała na licencji samoloty pochodzące z biur konstrukcyjnych zakładów Fokkera. Ograniczone zdolności projektowe, szwajcarskiej fabryki, skutkowały przyznaniem do stworzenia najmniej skomplikowanego samolotu. Równolegle komisje wyznaczone przez władze przeglądały dostępne samoloty na rynku gdyby nie udało się samodzielnie wytworzyć płatowca. Zaprezentowane przed przedstawicielami władz samoloty C-35 i C-3600 zostały stworzone przez inżyniera Marcela Thoureta.