1846–1849: Galicja Zachodnia i Wschodnia z Krajem Tarnopolskim i Bukowiną oraz z okręgiem krakowskim (bez cyrkułu zamojskiego, bez Nowej Galicji)
1849–1918: Galicja Zachodnia i Wschodnia z Krajem Tarnopolskim (bez cyrkułu zamojskiego, bez Nowej Galicji, bez Bukowiny) (na podstawie spisów ludności)1776178018071827183718461850/51185718691880Miast2542619092939395858390Miasteczek5767189190189189193234230207Razem osad miejskich311328279282282282288319313297Wsi6.3956.4296.0226.0515.7785.7785.9866.271–5.933 Dopiero w drugiej połowie XIX wieku, po uzyskaniu przez Galicję autonomii w ramach monarchii austro-węgierskiej, rozpoczął się proces tworzenia nowoczesnych podstaw samorządu terytorialnego. Kluczowym elementem tego systemu była ustawa gminna z 15 sierpnia 1866Ustawa gminna dla Królestwa Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskim z dnia 15 sierpnia 1866 r. (Dziennik Praw Krajowych i Rządowych Galicji, Nr 33, poz. 225, 1866), która regulowała ustrój zarówno gmin wiejskich, jak i miejskich (posiadających historyczne prawa miejskie bądź prawa miasteczka), choć w sposób ogólny i niedostosowany do realiów większych ośrodków miejskich.