Wyjątek stanowiły Lwów i Kraków, które już wcześniej funkcjonowały na podstawie własnych statutów miejskich – odpowiednio Lwów od 1855 (ustawa z 19 grudnia 1855Stadtrecht der königlichen Freistadt Lemberg vom 19. Dezember 1855 (Landesgesetz- und Verordnungsblatt für das Königreich Galizien und Lodomerien, 1855, Nr 64, poz. 650)), a Kraków od 1866 (ustawa z 1 kwietnia 1866Tymczasowy Statut Gminny dla Miasta Krakowa 1866 (Dziennik Praw Krajowych i Rządowych Galicji, 1866, Nr 7)). Statuty te były później zaktualizowane i rozszerzone: Lwów otrzymał nowy statut 14 października 1870Dziennik Ustaw i Rozporządzeń Krajowych dla Królestwa Galicyi i Lodomeryi wraz z Wielkiem Księstwem Krakowskiem. 1870, cz. XXII, Nr 79 (s. 121), a Kraków – 6 października 1901Dziennik Ustaw i Rozporządzeń Krajowych dla Królestwa Galicyi i Lodomeryi wraz z Wielkiem Księstwem Krakowskiem. 1901, cz. XVI, Nr 108 (s. 331).