1 Strefa Wojenna, położona na zachód od kolei Pinghan, otrzymała zadanie powstrzymania sił japońskich nadciągających z Niziny Chińskiej. Ostatecznie chińskie wojska w 3 Strefie Wojennej, położonej między Wuhu, Anqing i Nanchangiem, otrzymały zadanie obrony kolei Yuehan.
Po zajęciu Xuzhou w maju 1938 roku Japończycy aktywnie dążyli do rozszerzenia skali inwazji na Chiny. Cesarska Armia Japońska zdecydowała o wysłaniu awangardy do Anqing, które miało posłużyć jako wysunięta baza do ataku na Wuhan. Jej główne siły miały następnie zaatakować obszar na północ od Gór Dabie, przemieszczając się wzdłuż rzeki Huai i ostatecznie zająć Wuhan przez przełęcz Wusheng. Później kolejny oddział miał ruszyć na zachód wzdłuż Jangcy. Jednak powódź na Żółtej Rzece zmusiła Japończyków do porzucenia planu ataku wzdłuż Huai i zdecydowała się na atak wzdłuż obu brzegów Jangcy. 4 maja dowódca sił Japońskiej Armii Cesarskiej, Shunroku Hata, zorganizował około 350 000 żołnierzy 2. i 11 Armii do walki w Wuhanie i okolicach. Pod jego zwierzchnictwem Yasuji Okamura dowodził pięcioma i pół dywizjami 11 Armii wzdłuż obu brzegów Jangcy w głównym ataku na Wuhan, a książę Naruhiko Higashikuni dowodził czterema i pół dywizjami 2 Armii wzdłuż północnego podnóża Gór Dabie, aby wesprzeć główny atak.