odbywał się nim m.in. transport broni do getta.

Większa część zabudowy ulicy znajdująca się w getcie została spalona w czasie powstania, a wypalone ruiny rozebrano w kolejnych miesiącach w ramach prowadzonej przez Niemców akcji niwelowania terenu dawnej dzielnicy zamkniętej. Do wywozu gruzu i złomu zbudowano tory kolejki wąskotorowej.

W sierpniu 1944 roku, w czasie powstania warszawskiego, ulica stanowiła łącznik między opanowaną przez powstańców częścią północnego Muranowa a kompleksem Szpitala św. Jana Bożego. Ocalały w 1943 roku zespół domów był wykorzystywany przez Polaków przed atakami na magazyny przy ulicy Stawki oraz na Dworzec Gdański. Po 11 sierpnia 1944 w tej części miasta walczyli głównie żołnierze ze zgrupowania „Radosław” (batalionu „Czata 49” i batalionu „Pięść”) oraz zgrupowania „Leśnik”. Wyloty ulic Pokornej i Przebieg przegrodzono barykadami zbudowanymi z wagoników kolejki wąskotorowej wypełnionych gruzem. 21 sierpnia 1944 roku powstańcy, ustępując pod naporem Niemców, wycofali się do reduty Szpitala św. Jana Bożego i na Stare Miasto.