Filozofia społeczna i polityczna wyrastała z krytyk utylitaryzmu i indywidualizmu (szczególnie w wydaniu Herberta Spencera) czy leseferyzmu w gospodarce. Opierała się na założeniu, że jednostki nie można zrozumieć bez społeczeństwa, które w znaczący sposób ją kształtuje. Państwo nie powinno jedynie strzec wolności, ale pomagać jednostkom w osiąganiu pełni ich możliwości. Prawo nie jest prawem naturalnym, lecz ma służyć realizacji celów państwa. Ponadto brytyjscy idealiści opowiadali się za jednością teorii i praktyki, co oznacza, że nauka powinna angażować się w polityczne debaty. Współcześnie można odnotować wzrost zainteresowania brytyjskim idealizmem i łączenie go z socjalliberalizmem.

Historia W refleksji idealistów brytyjskich duże znaczenie grała historia, a historyczność zjawisk była jednym z przejawów wpływów heglowskich. Pojmowali oni historię filozofii nie jako zbiór idei i stanowisk, ale jako proces nawarstwiania się problemów i rozwiązań, rozwijających się w dialektycznym procesie znoszenia przeciwieństw.

Najbardziej znaczącym idealistycznym historykiem i filozofem historii był Robin George Collingwood. Innym znanym historykiem idealistycznym był , autor prac z zakresu historii gospodarczej.