Krytyka Idealizm, jako dominujący nurt filozoficzny w Wielkiej Brytanii przełomu XIX i XX w., spotkał się z wieloma krytykami. Amerykańscy pragmatyści odrzucali jego koncepcję Absolutu i związanym z nią monizmem w stosunku do świata. Rzeczywistość dla nich miała charakter pluralistyczny. Była zbiorem wielu sprzecznych zjawisk, ciągle się zmieniających, nietworzących harmonijnej całości i niedających się całościowo ująć.

W Wielkiej Brytanii idealizm stał się przedmiotem krytyki powstającej filozofii analitycznej. Systematyczną krytykę idealizmu przeprowadzili Bertrand Russell i George Edward Moore, którzy podważali idealistyczną jedność poznania i rzeczywistości (wskazując na niezależność tych kategorii).

Późniejsza dominacja angielskiej filozofii politycznej przez filozofię analityczną spowodowała, że idealizm był przez wiele lat niedoceniany i uznawany za przestarzały.

Przypisy

Bibliografia po polsku

w językach obcych

Kategoria:Kierunki filozoficzne Kategoria:Filozofia anglojęzyczna Kategoria:Filozofia współczesna Kategoria:Heglizm