20 września 1940 roku okupacyjny starosta miejski Warszawy (Stadthauptmann) Ludwig Leist wezwał do siebie przewodniczącego Judenratu, Adama Czerniakowa. Obecny podczas tej rozmowy nieznany z nazwiska urzędnik z urzędu gubernatora dystryktu warszawskiego zaproponował Czerniakowowi „zorganizowanie 3000 porządkowych”, którą to liczbę Leist zmniejszył jednak do 1000, dodając, że utworzenie służby porządkowej ma związek z planami przyznania „autonomii” warszawskim Żydom. 12 października tego samego roku władze niemieckie oficjalnie poleciły Czerniakowowi zorganizowanie służby porządkowej („milicji żydowskiej”) w sile tysiąca funkcjonariuszy. Gdy ten zgłosił obiekcje natury finansowej, otrzymał odpowiedź, że porządkowi powinni pełnić służbę społecznie lub zostać sfinansowani wysiłkiem ludności żydowskiej.
Rozkaz utworzenia „milicji żydowskiej” miał bezpośredni związek z niemieckimi planami utworzenia w Warszawie zamkniętego getta, który to zamiar podano do publicznej wiadomości przez megafony uliczne również 12 października 1940 roku. Wpisywał się ponadto w szerszy proces tworzenia złożonych z Żydów służb porządkowych, które powstawały w tym czasie niemal we wszystkich większych gettach w okupowanej Polsce.