Podczas okupacji niemieckiej w czasie II wojny światowej Niemcy najstarszą część cmentarza (kwatery 1,2,3 i część 4) przyłączyli do cmentarza ewangelickiego. Zniszczeniu uległo wtedy wiele starych grobów i pomników. Podczas wojny władze okupacyjne przygotowały plan powiększenia cmentarza o tereny przylegające do cmentarnego muru od strony południowej. W tym celu w murze zrobiono szerokie przejście i sporządzono szczegółowe plany kwater, ale nie zrealizowano tego projektu. Przejście to istnieje w niezmienionym stanie do dnia dzisiejszego i łączy cmentarz rzymskokatolicki z cmentarzem komunalnym.
W okresie powojennym zaczęło brakować miejsc pod nowe groby. Władze miasta z niezrozumiałych powodów zwlekały z powiększeniem cmentarza. Rozpoczęto likwidowanie starych, zaniedbanych grobów. Zniszczeniu uległo wówczas wiele potencjalnych zabytków. Niektóre pomniki uchronił kierownik cmentarza, ustawiając je przy alejce wiodącej do przejścia z cmentarza katolickiego na komunalny. Powstało niewielkie lapidarium. Na murze kaplicy cmentarnej od strony północnej umieszczono kilka tablic ze starych, zaniedbanych grobów. Dziś tych tablic już nie ma i los ich jest nieznany.