Joseph Clovis Louis Marie Emmanuel Pholien (ur. 28 grudnia 1884 w Liège, zm. 4 stycznia 1968 w Brukseli) – belgijski (waloński) prawnik i polityk, adwokat, senator (1936–1961), dwukrotny minister sprawiedliwości. W latach 1950–1952 premier Belgii. Członek , a następnie (PSC-CVP).
Życiorys Młodość i wykształcenie Ukończył studia prawnicze na Wolnym Uniwersytecie Brukselskim i w 1906 uzyskał tam doktorat. W tym samym roku został adwokatem. W 1916 wstąpił ochotniczo do wojska, gdzie był początkowo asystentem, a następnie zastępcą prokuratora wojskowego. Pod koniec września 1918 trafił do niewoli niemieckiej. Przebywał w obozie jenieckim w Torgau, skąd zbiegł w dniu podpisania zawieszenia broni. Po wojnie powrócił do praktyki adwokackiej.
Działalność polityczna Od 1926 do 1929 był radnym brukselskiej dzielnicy Ixelles. W 1936 wszedł w skład Senatu z ramienia Partii Katolickiej. W latach 1938–1939 sprawował urząd ministra sprawiedliwości w gabinecie Paula-Henriego Spaaka. W maju 1940 ponownie ochotniczo wstąpił do wojska. W czasie okupacji niemieckiej działał w ruchu oporu i był trzykrotnie więziony (od lipca do grudnia 1941, w grudniu 1942 oraz od stycznia do marca 1943). Po lądowaniu aliantów w Normandii zaczął się ukrywać. W 1945 był wśród założycieli Partii Chrześcijańsko-Społecznej.