Podczas eksperymentu śledczego Szczerbakow przyznał się do wszystkiego. Maniak lubił opowiadać o napadach, których się dopuścił. Jednak matka przestępcy powiedziała mu podczas odwiedzin, że jego przyjaciel z dzieciństwa, Wiktor Popow, alkoholik, powiesił się. Po tym Szczerbakow zmienił zeznania i oskarżył Popowa o morderstwa. Wypracowanie tej wersji zajęło 2 lata. Śledztwo udowodniło niewinność Popowa – w dniach popełnienia niektórych przestępstw samobójca miał alibi: przebywał poza Lenińskiem Kuźnieckim lub w izbie wytrzeźwień. Podczas procesu maniak starał się o złagodzenie wyroku, twierdząc, że dziewczyna, która go zostawiła, zrujnowała mu życie. Sąd Miejski w Lenińsku Kuźnieckim skazał Siergieja Szczerbakowa na karę śmierci przez rozstrzelanie z konfiskatą mienia. Skazany mężczyzna odwołał się od wyroku do Sądu Najwyższego ZSRR, ale odmówiono mu ułaskawienia. 26 września 1988 r. wyrok wykonano w areszcie śledczym w Kemerowie. Mimo to krążyły pogłoski, że Szczerbakow nie został rozstrzelany, lecz wysłany do pracy w kopalniach uranu.
Przypisy
Kategoria:Radzieccy seryjni mordercy Kategoria:Zmarli w 1988 Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie