Pierwsza wizyta Ole czyta książkę o głazach narzutowych, którą bardzo się zachwyca. Mówi, że wcześniej przechodził obok głazów obojętnie, nie zdając sobie sprawy z ich znaczenia. Teraz każdemu głazowi okazuje szacunek, bo widzi w nich ślady pradawnej historii Ziemi. Dziękuje za książkę, która wzbudza w nim nowe zainteresowania i chęć dalszego czytania podobnych dzieł. Uważa, że dzieje Ziemi to najciekawsza powieść, jaka istnieje. Żałuje, że nie można przeczytać jej pierwszych rozdziałów, bo są zapisane językiem, którego nie znamy: w warstwach ziemi i kamieniach. Adam i Ewa pojawiają się dopiero w szóstym rozdziale. Ole uważa, że wszyscy jesteśmy częścią tej opowieści, choć poruszamy się tylko trochę, a Ziemia nieustannie się obraca. Podziwia stabilność skorupy ziemskiej i rozwój życia trwający miliony lat. Czytając książkę w sylwestra, tak się w nią zagłębia, że zapomina o swojej corocznej rozrywce: oglądaniu „dzikiego wojska na Amagerze”.