Zagrożenia i ochrona IUCN uznaje szczekuszkę obrożną za gatunek najmniejszej troski. Gatunek oceniono po raz pierwszy w 1996. Wtedy stosowano jeszcze kategorię z nazwą gatunek niższego ryzyka / najmniejszej troski. W 2008 zastosowano już obecną nazwę gatunek najmniejszej troski, oceną podtrzymano w 2016. Ocenę tę uzasadniono szerokim zasięgiem występowania, zwłaszcza na odludnych terenach Alaski i Kanady, gdzie nie powinna zagrażać mu aktywność człowieka, i brakiem danych na spadek populacji.
Nie ma wiarygodnych oszacowań całkowitej liczebności populacji. Trend populacyjny nie jest znany. Nie wydaje się jednak, by jego liczebność istotnie spadała w ogólności. Waha się ona okresowo. Znaczny spadek zanotowano między 2000 a 2003 w Jukonie. Niegdyś po takim spadku szacowano prawdopodobieństwo wymarcia na 90%, ale populacja odbudowała się. Miejscowe spadki mogą występować na skutek ocieplania się klimatu, wpływu człowieka na roślinność i pokrywę śnieżną.