Siły te, znane jako „Amerykańskie Siły Ekspedycyjne w Północnej Rosji (znane również jako Ekspedycja Polar Bear), zostały wysłane do Archangielska, a kolejne 8000 żołnierzy, zorganizowanych jako Amerykańskie Siły Ekspedycyjne na Syberii, zostało przetransportowanych do Władywostoku z Filipin i z w Kalifornii.

W tym samym miesiącu rząd Kanady przychylił się do prośby rządu brytyjskiego o dowodzenie nad interwencją i zapewnienie większości żołnierzy dla połączonych sił Imperium brytyjskiego, w skład których wchodzili również wojska australijskie i indyjskie. Część tych sił stanowiły Kanadyjskie Syberyjskie Siły Ekspedycyjne, a pozostałą Kanadyjskie Siły Interwencyjne w Północnej Rosji. Na Bałtyk została wysłana eskadra Królewskiej Marynarki Wojennej pod dowództwem kadm. . Siły te składały się z nowoczesnych krążowników klasy C oraz niszczycieli klasy V i W. W grudniu 1918 roku Sinclair wpłynął do portów estońskich i łotewskich, wysyłając wojsko i zaopatrzenie, obiecując atakować bolszewików „tak daleko, jak sięgają jego działa”. W styczniu 1919 roku jego następcą na stanowisku dowódcy został kadm. Walter Cowan.