W obliczu tych wydarzeń rządy Wielkiej Brytanii i Francji zdecydowały się na interwencję wojskową w Rosji. Paradoksalnie, pierwsze brytyjskie lądowanie w Rosji nastąpiło na prośbę lokalnej rady sowieckiej. Obawiając się niemieckiego ataku na miasto, władze bolszewickie w Murmańsku zwróciły się do aliantów z prośbą o wysłanie wojsk w celu zapewnienia im ochrony. Wojska brytyjskie przybyły 4 marca 1918 roku, dzień po podpisaniu traktatu brzeskiego między Niemcami a rządem bolszewickim. Latem 1918 roku Lew Trocki, pierwszy dowódca Armii Czerwonej, z zadowoleniem powitał przybycie wojsk brytyjskich, amerykańskich i francuskich do Murmańska.
thumb|Amerykańskie wojska we Władywostoku, sierpień 1918 Z powodu znacznego niedoboru własnych wojsk, których zdecydowana większość walczyła na froncie zachodnim, Brytyjczycy i Francuzi zwrócili się do prezydenta Wilsona z prośbą o dostarczenie amerykańskich żołnierzy na kampanię w Rosji. W lipcu 1918 roku, wbrew radom Departamentu Wojny Stanów Zjednoczonych, Wilson zgodził się na ograniczony udział 5000 żołnierzy Armii Stanów Zjednoczonych w interwencji.