thumb|Korpus Ochrony Białej Gwardii w Oulu, 1918 thumb|Żołnierze Białej Gwardii w Raivola Biała Gwardia (oficjalnie znana jako Gwardia Cywilna), która była armią ochotniczą, złożoną głównie z chłopów i przedstawicieli niższych klas społecznych, stanowiących około 77% wszystkich jednostek bojowych Korpusu Ochrony. Korpus Ochrony liczył w swoich szeregach około 15 000 ludzi, a po wprowadzeniu poboru liczebność Białej Gwardii wzrosła do około 60 000 ludzi. Wraz z wprowadzeniem poboru, klasa robotnicza stanowiła około 25% żołnierzy na pierwszej linii frontu.
W latach 1914–1917 Cesarstwo Niemieckie werbowało fińskich jegrów na szkolenie wojskowe, a nawet posyłało ich u boku oddziałów niemieckich do walki na froncie wschodnim do walki przeciwko Rosjanom. Po traktacie brzeskim jegrzy wrócili do Finlandii na nadchodzącą wojnę domową. Ponieważ armia carska nie powoływała Finów do służby bojowej, ich unikalne doświadczenia jako weteranów I wojny światowej miały znaczący wpływ na przebieg wojny.