Fińscy jegrzy otrzymali broń i wyposażenie odpowiadające tym, jakie otrzymywali regularni żołnierze niemieccy, a także sporadyczne wsparcie militarne ze strony Cesarstwa Niemieckiego.
Biała Gwardia składała się nie tylko z Finów, ale zyskała również wsparcie zagranicznych grup i ochotniczych organizacji wojskowych, takich jak grupa „Przyjaciele Finlandii” w Szwecji, która organizowała i wyposażała szwedzkich ochotników do walki w Finlandii. Dołączył do nich szwedzki oficer, Ernst Linder, który objął dowództwo nad Grupą Satakunta. Fińscy Biali zyskali również sympatię Polaków i Estończyków, którzy również służyli jako ochotnicy w fińskiej wojnie domowej.
Walki Działania Białych początkowo były nakierowane na zdobycie ważnego ośrodka przemysłowego Varkaus. Około 1200 Czerwonych, którzy kontrolowali miasto, ostatecznie poddało się, gdy oddziały Białych zabezpieczyły okoliczny teren. Bitwa ta była jednym z punktów zwrotnych wojny domowej, ponieważ dała Białym kontrolę nad północną częścią Finlandii. Sukces kampanii przypisuje się lepszemu wyposażeniu, organizacji i jedności Białych.