W 1933 z jego polecenia przeprowadzono masowe aresztowania działaczy KPP. Aresztowano wówczas m.in. Mariana Buczka, Alfreda Lampego, Jakuba Prawina i Artura Rittera oraz zdobyto archiwum Komitetu Centralnego KPP. Doprowadziło to do paraliżu centralnego aparatu partii komunistycznej, a w przypadku organizacji w województwie pomorskim zmusiło ją do prowadzenia działalności z terenu Wolnego Miasta Gdańska.
thumb|280px|left| Ciało Bronisława Pierackiego na katafalku podczas uroczystości pogrzebowych 18 czerwca 1934
Jego wydziałowi udało się także rozpracować egzekutywę OUN, w czym kluczową rolę odegrało pozyskanie przez II Oddział Sztabu Głównego tzw. archiwum Senyka, składającego się z wewnętrznej dokumentacji OUN. Dzięki tym działaniom wiosną 1934 aresztowano m.in. przywódcę organizacji na Polskę Stepana Banderę oraz przewodniczącego referatu bojowego Romana Szuchewycza. Aresztowania objęły około połowę członków OUN, co sparaliżowało pracę tej organizacji. Nie zapobiegło to jednak zamachowi na Bronisława Pierackiego, ministra spraw wewnętrznych i przełożonego Kucharskiego. Pieracki został zastrzelony przez działacza OUN 15 czerwca 1934. Śmierć ministra zachwiała pozycją Kucharskiego jako kierownika WB odpowiedzialnego za ochronę członków rządu. Krytycy Kucharskiego (np.