komendant Policji Kordian Józef Zamorski) oskarżali jego Wydział o opieszałość w badaniu dokumentów OUN, w których znajdowała się informacja o planowanym zamachu.

Po śmierci Pierackiego z inicjatywy WB doszło też do masowych aresztowań członków ONR, który był początkowo podejrzewany o przeprowadzenie zamachu. Konsekwencją zamachu było także stworzenie obozu odosobnienia w Berezie Kartuskiej. Osadzenie więźniów w tej jednostce odbywało się na wniosek naczelnika WB, zatwierdzonego przez ministra spraw wewnętrznych.

W czerwcu 1935 Kucharski odszedł ze stanowiska naczelnika WB, na którym zastąpił go Wacław ŻyborskiStanisław Łoza, Czy wiesz kto to jest?, Warszawa 1938, s. 857-858.. Został dyrektorem Biura Personalnego MSW, gdzie zajmował się kreowaniem polityki personalnej ministerstwa. W kwietniu 1938 przeszedł do Prezydium Rady Ministrów na stanowisko dyrektora Biura Usprawniania Administracji, gdzie zajmował się nadzorem nad reformami administracji publicznej.

Przez wiele lat był działaczem Związku Peowiaków, w tym był członkiem Zarządu Głównego.