Awansując w hierarchii przemysłowej, Ficinus angażował się również w działalność organizacji górniczych i społecznych. Pełnił funkcję przedstawiciela magnatów przemysłowych w Oberschlesische Steinkohlenbergbau-Verein oraz zasiadał we władzach Górnośląskiej Kasy Wsparcia Górnictwa Węglowego (Oberschlesische Steinkohlenbergbau-Hilfskasse), instytucji niosącej pomoc górnikom. Jako reprezentant tejże Kasy, od momentu jej powstania w 1870 roku zasiadał w kuratorium królewskiej szkoły realnej (Realgymnasium) w Tarnowskich Górach. W skład kuratorium został powołany obok hrabiego Guido Henckel von Donnersmarcka i innych notabli, co świadczy o jego pozycji w środowisku górniczym. Źródła odnotowują, że Ficinus reprezentował tam hrabiego Hugo Henckel von Donnersmarcka i Górnośląską Kasę Górniczą nieprzerwanie aż do swojej śmierci w 1880 roku.
Georg Ficinus znany był z aktywnej postawy w kwestiach regulacji pracy w przemyśle ciężkim. W okresie narastających napięć społecznych w latach 70. XIX w. zabierał głos jako rzecznik wielkich przemysłowców w debatach nad warunkami pracy górników. Przypisuje mu się krytyczne stanowisko wobec niektórych planowanych reform socjalnych – sprzeciwiał się np.