Osbert donosił również, że być może ze względu na jej doskonałość w wykonywaniu śpiewanej modlitwy, przydzielono jej rolę przełożonej chóru (precentrix) w Westminsterze, chociaż badaczka Susan Ridyard zakwestionowała historyczną prawdziwość twierdzenia Osberta, stwierdzając, że mógł on mieć na myśli, iż Edburga tak bardzo kochała śpiew, że wydawało się, iż jest jak precentrix. Bugyis jednak podkreślała, że opisy obowiązków Edburgi opisane przez Osberta odpowiadają zarówno funkcjom kantorki, jak i zakrystianki. W Żywocie Osberta przedstawił on to, co Bugyis nazwała „najpełniejszym, choć z pewnością idealizowanym, przedstawieniem” zdolności muzycznych i zarządczych Edburgi. Opisuje jej oddanie i zaangażowanie w odmawianie Liturgii Godzin w rozdziale poświęconym jej cierpliwości. Często pozostawała w oratorium przez wiele godzin po zakończeniu Liturgii Godzin, aby kontynuować prywatną modlitwę, za co przełożona wspólnoty karała ją, uznając to za lenistwo, choć ostatecznie uległa, gdy odkryła, że Edburga była córką króla.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Edburga z Winchesteru · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.