Według Bugyis, działalność liturgiczna Edburgi wykraczała poza jej obowiązki kantora; Osbert donosił, że pełniła ona również „ważną rolę w celebrowaniu Eucharystii” w Nunnaminster, choć nie jest dokładnie jasne, jakie czynności wykonywała. Bugyis spekuluje, że mogły one obejmować przygotowywanie hostii i upewnianie się, że zarówno one, jak i wino oraz woda były dostępne przed każdą Mszą; przynoszenie darów na ołtarz podczas ofiarowania; asystowanie przy konsekracji i rozdawaniu Eucharystii; oraz wynoszenie konsekrowanych hostii podczas Komunii, gdy nie było dostępnego kapłana. Zarówno Edburga, jak i św. Edyta z Wilton, opatka opactwa Wilton, były chwalone przez Williama z Malmesbury za modlitwy i wstawiennictwo na rzecz swoich wspólnot, a także za „niezawodne posłuszeństwo” swoich członków i oddanie wobec ich przełożonych i nauczycieli.

Źródeł współczesnych dotyczących jej życia jest niewiele, ale w karcie winchesterskiej z 939 roku Edburga była beneficjentką ziemi w Droxford w Hampshire, nadanej jej przez przyrodniego brata, króla AthelstanaSawyer no. 446.