W styczniu 1945 roku, podczas ewakuacji obozu, trafiła do transportu wiozącego grupę 35 dzieci do niemieckiego nazistowskiego obozu dla polskich dzieci w Łodzi. W związku z tym, że w momencie transportu Łódź została zajęta przez Armię Czerwoną, transport przekierowano do obozu w Ravensbruck. Po pewnym czasie Białównę ewakuowano do Groß-Rosen, zaś pod koniec marca 1945 roku Białówna została ewakuowana do podobozu w Neubrandenburgu, gdzie przebywała do końca kwietnia. W maju 1945 roku nawiązała kontakt z i przy jego pomocy została ewakuowana do Szwecji (według innego źródła Białówna została ewakuowana do Szwecji w kwietniu). 25 września 1945 roku przyleciała do Warszawy, stamtąd udała się pociągiem do Białegostoku.
Od 15 października 1945 roku pracowała jako wizytatorka higieny szkolnej oraz lekarz pediatra w Ubezpieczalni Społecznej. 1 stycznia 1946 roku przyjęła obowiązki referenta do spraw matki i dziecka w Wydziale Zdrowia Urzędu Wojewódzkiego w Białymstoku. W latach 1946–1973 pełniła funkcję dyrektora w Centralnej Wojewódzkiej Poradni Matki i Dziecka oraz Specjalistycznego Zespołu Opieki Zdrowotnej nad Matką, Dzieckiem i Młodzieżą. W latach 1952–1953 pełniła funkcję ordynatora dziecięcego .