W latach 1957–1961 była bezpartyjną posłanką na Sejm Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej II kadencji. Była członkinią Komisji Zdrowia i Kultury Fizycznej oraz Komisji Spraw Socjalnych.
Z inicjatywy Ireny Białównej, 15 czerwca 1959 roku przy ulicy Wołodyjowskiego 2 w Białymstoku został otworzony Ośrodek Pediatrii Społecznej i Położnictwa. Budynek, w którym umieszczono ośrodek, został podarowany przez szwedzką organizację Rädda Barnen, współdziałającą z UNICEF. Ze względu na fundatora ośrodek był powszechnie nazywany „domkiem szwedzkim”. W Ośrodku odbywały się szkolenia pielęgniarek i lekarzy przez Białównę.
W kwietniu 1972 roku przeszła na emeryturę. Do 1975 roku pracowała na część etatu w Specjalistycznym Zespole Opieki Zdrowotnej. W 1979 roku opublikowała wspomnienia z pobytu w Auschwitz-Birkenau na łamach „Przeglądu Lekarskiego”. Zmarła 7 lutego 1982 w Białymstoku. Została pochowana w grobie rodzinnym na cmentarzu farnym w Białymstoku.
Została odznaczona Brązowym Medalem za Długoletnią Służbę (1938), a po 1945 również Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.