Był jednym z Robinsonów warszawskich – po powstaniu, ukrywał się w ruinach miasta, w bunkrze w dawnej Szkole Handlowej Zgromadzenia Kupców, do momentu wkroczenia do Warszawy Rosjan, w styczniu 1945.

Po wyzwoleniu pojechał do Lublina, gdzie spotykał się z wiceministrem sprawiedliwości Leonem Chajnem. Następnie, wraz z drugą żoną, Anną z domu Czerską, zamieszkał w Łodzi przy ul. Andrzeja Struga 31, gdzie w marcu 1945 otworzył kancelarię adwokacką. Jako adwokat występował w procesach Sądu Społecznego przy Centralnym Komitecie Żydów w Polsce.

Działał również w Ichudzie – był przewodniczącym Zarządu Okręgowego partii w Łodzi oraz członkiem Prezydium Zarządu Centralnego. Ponadto należał do Prezydium Wojewódzkiego Komitetu Żydów w Łodzi i był jego wiceprzewodniczącym. Z ramienia WKŻ był członkiem Miejskiej Rady Narodowej w Łodzi. W 1957 wraz z żoną planował wyjechać do Tel-Awiwu przez Melbourne. Para ostatecznie nie dotarła do Izraela, osiedlając się w Australii.

Został pochowany w Chevra Kadisha Springvale Cemetery w Melbourne.