Zamach stanu odsunął od władzy elity zdominowane przez amerykańskich Liberyjczyków i umożliwił aktywizację innych grup etnicznych, które dotychczas miały ograniczony dostęp do życia politycznego. Doe zapowiedział reformy społeczne i demokratyzację kraju, jednak szybko okazało się, że były to obietnice bez pokrycia. PRC zniosła prawo do strajku i wolność prasy, czasowo zakazała działalności akademickiej i rozpoczęła prześladowania opozycjonistów oraz rywali Doego. Doe faworyzował członków swojej grupy etnicznej Krahn i zaczął nimi obsadzać najważniejsze stanowiska w urzędach i firmach państwowych. Rozpoczął też prześladowania grup Gio i , których przedstawiciele stanowili fundament opozycyjnych ruchów politycznych. W kraju szerzyły się terror, nepotyzm i korupcja, doszło do wzrostu zadłużenia finansów publicznych oraz pogorszenia stanu gospodarki. W 1985 PKB spadł do poziomu z 1968.
thumb|left|Samuel Doe z amerykańskim Sekretarzem Obrony Casparem Weinbergerem przed Pentagonem w 1982