Ten aspekt jest szczególnie ważny w kontekście zjawiska eksurbanizacji, czyli rozlewu miast na obszary pozbawione usług publicznych, z których konieczny jest dojazd (najczęściej samochodem) do miasta-rdzenia w celu realizacji podstawowych potrzeb.
W ramach koncepcji Moreno, do implementacji koncepcji miasta 15-minutowego konieczne jest uwzględnienie czterech fundamentów: gęstości (density), różnorodności (diversity), cyfryzacji (digitalisation) i bliskości (proximity). Kolejno – odpowiednia gęstość ma umożliwić planowanie miasta/dzielnicy i jej funkcji miejskich bez uwzględnienia ruchu samochodowego lub z jego zasadniczym ograniczeniem. Różnorodność ma stanowić komponent zapobiegający zbytniej homogenizacji danej dzielnicy. Miasto 15-minutowe w tym ujęciu ma być składową przestrzeni mieszkalnych, komercyjnych i rekreacyjnych, co ma zapewniać korzystną dyferencjację wśród ludzi korzystających z dzielnicy i funkcji miejskich. Moreno uwzględnia cyfryzację jako element, który może pomagać w osiąganiu większej partycypacji i inkluzywności społecznej w dzielnicy, zarówno w procesie jej projektowania, jak i jej właściwego funkcjonowania.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Urbanistyka