Pracował w komisjach: prawniczej oraz gospodarstwa społecznego.

W czasie II wojny światowej brał udział w tajnym nauczaniu. Wykładał w Miejskiej Szkole Handlowej (konspiracyjna Szkoła Główna Handlowa). Po upadku powstania warszawskiego został wysiedlony z miasta. Dotarł do Kielc. Po wojnie przeniósł się do Katowic, gdzie wykładał prawo handlowe w Wyższej Szkole Administracji Gospodarczej. W latach 1945–1949 był dziekanem Wydziału Administracji Publicznej.

Był współpracownikiem „Gazety Warszawskiej”, „Gazety Polskiej”, „Dzwona Polskiego”, „Narodu”, „Ogniska” i „Złotego Sztandaru”, a także członkiem komitetu redakcyjnego „Gazety Sądowej”.

Zmarł 9 marca 1949 w Katowicach. Został pochowany na cmentarzu przy ul. Henryka Sienkiewicza w Katowicach.

Rodzina Był synem Aleksandra Jackowskiego h. Gozdawa, oficjalisty, i Antoniny ze Sztumpfów. Jego kuzynami ze strony ojca byli: inż. mjr Kazimierz Jackowski (1886–1940) i rzeźbiarz Stanisław Jackowski (1887–1951). 26 kwietnia 1902 w Kościele Mariackim w Krakowie ożenił się z Marią Ignacją Horodyską (1871–1952). Mieli razem syna por. rez.