Kiedy Naoki Urasawa zasugerował, że jego prace są znane z ust postaci, artysta wyjaśnił, iż rysuje je tak, jakby były narządami wewnętrznymi.
Po wykonaniu szkiców na papierze, dalszy proces twórczy mangi Sakamoto odbywa się całkowicie w formie cyfrowej. Artysta fotografuje swoich asystentów, którzy pozują w odpowiednich strojach i kostiumach – część z nich szyje samodzielnie – w układach ciała odpowiadających scenom w mandze. Do rysowania używa tabletu LCD, pracując na wielu warstwach obrazu, które można dowolnie dodawać lub usuwać. Poszczególne elementy obejmują m.in. tło wykonane przez asystenta, gotowy zarys postaci, przycięte i dopasowane zdjęcie asystenta w odpowiedniej pozie oraz szkic wykonany przez samego autora. Rysując prawą ręką, Sakamoto jednocześnie operuje pilotem w lewej dłoni, co pozwala mu na przesuwanie, obracanie czy odwracanie obrazu. Po zakończeniu szkicu dodaje ostatnie szczegóły korzystając z ustawienia G Pen, które umożliwia najcieńszą kreskę. Cyfrowe narzędzia pozwalają mu nie tylko natychmiast cofnąć nieudaną linię, lecz także zaznaczyć i przesunąć wybrany fragment ilustracji, np. oko, co – jak sam podkreśla – sprawia, że nie jest już w stanie powrócić do tradycyjnej pracy tuszem na papierze. Ubrania i włosy postaci trzymane są na oddzielnych warstwach.