thumb|Feliks Robakiewicz w ubraniu syberyjskim Feliks Marian Robakiewicz (ur. 9 czerwca 1894 w Rzeszowie, zm. po 1951 w Stanach Zjednoczonych) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 9 czerwca 1894 w Rzeszowie, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Jana i Karoliny z Gryzieckich. 29 czerwca 1912 zakończył naukę w klasie ósmej c. k. Gimnazjum I w Rzeszowie. Egzamin dojrzałości zdał we wrześniu 1912 lub lutym 1913. Następnie rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Do sierpnia 1914 ukończył cztery semestry. W latach 1913–1914 należał do Związku Strzeleckiego.
7 sierpnia 1914 wstąpił do Legionu Wschodniego. 22 września 1914, po rozformowaniu Legionu Wschodniego, udał się do Krakowa, gdzie został zatrzymany i wcielony do cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej. 16 stycznia 1915 został wysłany na front wschodni. Walczył w szeregach 9 kompanii 16 pułku piechoty Obrony Krajowej jako jednoroczny ochotnik gefrajter, tu podano, że przynależał do Kańczugi w powiecie przeworskim i został ranny.. Później awansował na plutonowego, a 4 czerwca 1916 dostał się do rosyjskiej niewoli. W czasie służby w c. k.